Peiras fadas

 

 

 

         Aürosas las peiras daus chamins. Las peiras dins los champs, pus aürosas d'enguera. E las peiras que son dejós, dins l'espessor dau sable mòrt, e que veson jamai la clartat.

 

    Aürós ses-tu, tu que duermes ! Aürós, tu que ses mòrt, qu'as oblidat lo marmús de la terra.

 

   Las peiras daus chamins, que pòrtan l'aiga mai lo giau, que la ròda trabalha e que lo pè butís, n'an pas sufrit çò que mon còr supòrta, nan pas cridat coma mon còr de charn.

   Siaja l'amor o la miseria. E quilhs me tenon. Lo sang que vai onte vòle pas 'nar.

  Aüros los morts que sabon pus lo fuec d'aquela terra et l'aiga de l'ivern. Queu còrs que los n'empòrta, e l'arma que vòl pas, l'eternal divòrci.

 

  Aüros ! Mas benürs quihls que n'en saubràn res.

 

 

               Marcela  Delpastre

             Saumes pagans, I.E.O. Novelum, 1974, edicions dau chamin de Sent Jaume, 1999

Le Club est l'espace de libre expression des abonnés de Mediapart. Ses contenus n'engagent pas la rédaction.